آیا حاجی پور دِین خود را به رمضانپور ادا خواهد کرد؟
آیا حاجی پور دِین خود را به رمضانپور ادا خواهد کرد؟

به نظر می رسد ریاست بر شورای شهر رشت آن هم در آخرین سال آن، برای رمضانپور حیاتی باشد.

خزر: به نظر می رسد ریاست بر شورای شهر رشت آن هم در آخرین سال آن، برای رمضانپور حیاتی باشد. شاید سال قبل بسیاری تصور می کردند رمضانپور، حاجی پور را بر کرسی ریاست شورا نشانده تا هم حق دوستی را ادا کرده باشد و هم حاجی پور را مدیون خود کند تا بتواند رای او را در سال آخر شورا به نفع ریاست خود بر شورا کسب نماید. با این حال، رای رمضانپور به حاجی پور یعنی کوتاه ماندن دست رمضانپور از کرسی ریاست شورا. یعنی احمد رمضانپور با آن سابقه پرطمطراق و دبدبه و کوکبه و سال ها تجربه حضور در مناصب عالی مدیریتی و نقش پدرخواندگی در هدایت جریان های اصلاح طلب، ناکام از دست یابی به یک دوره کرسی ریاست شورا بوده است.

ریاست شورا برای برخی شورانشینان، منصبی وسوسه انگیز و پُر اهمیت است. به خصوص حالا که چند روزی بیشتر به انتخاب آخرین رییس شورای پنجم باقی نمانده و بازار لابی ها برای آن که چه کسی رییس بعدی شورا شود، داغ داغ است. فاصله زمانی کوتاه انتخاب رییس شورا با استیضاح شهردار رشت، نه تنها این دو را به هم گره زد بلکه بر پیچیدگی ها، بیش از پیش افزود به نحوی که حتی برای خود اعضای شورا هم پیش بینی اینکه چه کسی رییس بعدی شورا خواهد شد، سخت شده است. با این حال برای یافتن پاسخ، باید اول به این سوال پاسخ داد که آیا حضور حاجی پور بر منصب ریاست شورا ادامه دار خواهد بود؟ حاجی پور مطمئنا برای ادامه حضور، یک رای را خواهد داشت. آن هم رای خودش به خودش! اما نظر سایر اعضای شورا نسبت به او در هاله ای از ابهام است. آن چه که بر این ابهام می افزاید، حرکت زیگزاگی حاجی پور در فرآیند استیضاح شهردار رشت است. وی در حالی در جلسه استیضاح رای به خروج آن از دستور کار شورا داد که امضایش در پای بیانیه معروف حمایت از شهردار به چشم نمی خورد. شاید بتوان تصور کرد که حاجی پور از این طریق، آرای هر دو طرف را برای ریاست شورا به دست خواهد آورد البته این تصور، نقطه مقابلی هم دارد! حاجی پور به علت عدم همراهی کامل با هیچ یک از دو جریان، آرای هیچ کدام از دو طرف را برای ادامه ابقا در منصب ریاست شورا، نخواهد داشت! در هر حال آن چه در ادامه می آید سناریوی محتمل روزهای آتی است. اگرچه نگارنده معتقد است تشخیص اقدامات اعضای شورای شهر رشت به خصوص در بزنگاه های سیاسی از پیش بینی تصمیمات رییس جمهور فعلی آمریکا هم سخت تر است! ذاکری در اولین جلسه بعدی شورا، با طرح سوال از شهردار، مجددا نمایش تکراری و خسته کننده استیضاح را استارت خواهد زد. در ادامه هم رای علوی، زاهد، جذب و البته خودِ ذاکری برای تصدی بر ریاست شورا تنها با فردی خواهد بود که در استیضاح، آنان را همراهی یا حداقل قول همراهی به آنان بدهد. حاجی پور این را می داند و احتمالا هیچ ابایی هم از همراهی یا اعلام همراهی با آنان در استیضاح شهردار رشت برای کسب این ۴ رای نخواهد داشت. آرایی که به راحتی، با رای خودم به خودم حاجی پور به ۵ رای افزایش پیدا خواهد کرد و کسب تنها یک رای، تضمین ابقای او بر کرسی ریاست شورا خواهد بود. در طرف مقابل، یعنی در جبهه حامیان شهردار کسب رای از عاقل منش، رسولی، شیرزاد و عبدالهی تقریبا غیرممکن است. اگرچه حاجی پور، سرانجام در خروج طرح استیضاح شهردار رشت، با آنان همراهی کرد اما عیار این همراهی وقتی محک خورد که او زیر پای بیانیه حمایت ۴ عضو شورا از شهردار رشت را امضا نکرد.چه بر سر رای علیپور خواهد آمد؟ جلب نظر مثبت علیپور چندان سخت نیست. شاید تضمین ادامه حضورش در کمیسیون ماده ۱۰۰، تنها بهایی باشد که می بایست برای رای مثبت علیپور پرداخت شود. با این حال، مخالفان ادامه حضور حاجی پور بر کرسی ریاست شورا هم این را می دانند و در صورت کاندیداتوری یکی از آنان برای ریاست شورا، مطمئنا جلب نظر مثبت علیپور به نفع حاجی پور با اما و اگرهای فراوان مواجه می شود. با این تفاسیر و حالا که نمی توان به صورت قطعی رای علیپور را هم به نام حاجی پور دانست، گذر رییس فعلی شورا باز هم به منزل احمد رمضانپور خواهد افتاد. رای رمضانپور به حاجی پور یعنی عدم تغییر در کرسی ریاست شورا.این بار اما با سال قبل متفاوت است. رمضانپور سابقه حضور در مجلس شورای اسلامی را دارد که همین نشاندهنده قدرت چانه زنی بالای اوست. آخرین سال از عمر شورای پنجم یعنی آخرین فرصت رمضانپور برای ریاست بر شورای شهر رشت. یعنی آخرین فرصت برای مرد کارکشته اصلاحات که نشان دهد هنوز هم از توانایی تسلیم دیگران در برابر خواسته های خود برخوردار است. یعنی اثبات اینکه رمضانپور هنوز هم صحنه گردان اصلی است و در یک جمله، دوران حاج احمد به سر نیامده است. به نظر می رسد ریاست بر شورای شهر رشت آن هم در آخرین سال آن، برای رمضانپور حیاتی باشد. شاید سال قبل بسیاری تصور می کردند رمضانپور، حاجی پور را بر کرسی ریاست شورا نشانده تا هم حق دوستی را ادا کرده باشد و هم حاجی پور را مدیون خود کند تا بتواند رای او را در سال آخر شورا به نفع ریاست خود بر شورا کسب نماید. با این حال، رای رمضانپور به حاجی پور یعنی کوتاه ماندن دست رمضانپور از کرسی ریاست شورا. یعنی احمد رمضانپور با آن سابقه پرطمطراق و دبدبه و کوکبه و سال ها تجربه حضور در مناصب عالی مدیریتی و نقش پدرخواندگی در هدایت جریان های اصلاح طلب در انتخابات مجلس و سخنرانی برای اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری و به طور کلی تببین نقشه اصلاحات در استان با استفاده از جایگاه ریاست شورای عالی اصلاح طلبان، ناکام از دست یابی به یک دوره کرسی ریاست شورا بوده است. آن هم شورایی که قاطبه اعضایش جوانانی بوده اند که در مقایسه با رمضانپور، هم کم تجربه تر بوده اند و هم سابقه قابل عرضی نداشته اند! فارغ از رویگردانی مردم از جریان اصلاحات به علت سیاست های دولت به خصوص در حوزه اقتصاد و احتمال استقبال کم مردم از صندوق های رای انتخابات شورا به علت عملکرد نه چندان رضایت بخش شورای پنجم که هر دو تهدیدی برای ادامه حضور احمد رمضانپور در شورای بعدی محسوب می شود، رای رمضانپور به حاجی پور را باید تیرخلاص بر تصوراتی دانست که می پنداشتند رمضانپور همچنان با بهره مندی از تجارب بالا، صحنه گردان شورای شهر رشت است و هر وقت که بخواهد می تواند خودش بر کرسی ریاست شورا جلوس کند. به نظر می رسد اگر کسی غیر از حاجی پور و رمضانپور رییس بعدی شورا شود، باز هم بتوان آن را به پای معادلات دقیقه نودی شورا نوشت اما انتخاب مجدد حاجی پور به عنوان رییس بعدی شورا، را دیگر نمی توان مصداقی بر صحنه گردانی های رمضانپور دانست!

منبع:خزرآنلاین